Nieuwe vriendschap

1993 and still going

Oude vriendschappen zijn heerlijk. Ze voelen warm en comfortabel, als een lang, mooi verhaal waar je af en toe deel van uitmaakt. De tijd tussen zien en spreken is eigenlijk niet belangrijk. Je gaat gewoon verder waar je gebleven was, terwijl de eigen levens voortkabbelen in de achtergrond. Oude vrienden kun je middenin de nacht bellen omdat je op straat gezet bent of je verdrietig voelt. Of te dronken om te weten hoe laat het is en je even wilt zeggen hoe lief je de ander vindt. (Voor de emotionele liefdevolle drinkebroeders onder ons: “Ik HOU só van je”). Je hoeft niemand anders te zijn. Je bent er gewoon en de ander ook. Of het nu mannen zijn of vrouwen, oude vrienden zoek je op niet alleen om wie zij zijn, maar ook om wie jij bent als je in hun ogen kijkt.

Bijna nog mooier is het opbloeien van een nieuwe vriendschap en de belofte die dat in zich draagt. Die eerste keer dat het klikt, dat het besef daagt dat de ander meer kan zijn dan een kennis? Ik vind het een prachtig moment. Natuurlijk gebeurt dit ook met verliefdheid, maar verliefdheid is niet voor het leven en vriendschap wellicht wel.

Kralen mutsen

Vriendin S. (trouw lezer van dit blog) was gister jarig en trakteerde mij daarom op een avondje uit. Ik heb haar er geloof ik nog niet op gewezen dat het weggeven van cadeaus op eigen verjaardag een oude Hobbit-traditie is en een zeer eerbare. Bij deze dus.

Haar plan was riskant. Niet het eten vooraf, maar de Activiteit daarna: een workshop kralen rijgen. Ze durfde het wel aan, na mijn stappen op het mozaïekpad. En ik vind dergelijk gemuts eigenlijk heel leuk. Nu gaat het in mozaïeken om een grote tang, het stukslaan van tegels en geklieder met lijm en voegsel. Dat is mijn soort pietepeuterig, terwijl zelfs de simpelste vorm van kralen rijgen nog behoorlijk delicaat en verrekte ingewikkeld is. Het is niet een kwestie van dingetjes aan een draadje rijgen (gaat beter mét leesbril), alhoewel het daar op hoog abstractieniveau wel op neerkomt. Maar voor enig daadwerkelijk handwerk moet een boomstructuur aan keuzes worden doorgewerkt.

Klatergoud

Ee wilde gokken, wat me wel en niet verbaasde. Ze is immers een ex-grefo Farmville-speler. Ik wilde wel mee, voor de nieuwe ervaring. Want de eerste en laatste keer dat ik in een casino was, toen moest internet nog worden uitgevonden. Het was in 1989 in Townsville, Australië en het casino was de enige plek waar je laat op de avond nog wat kon drinken. Ik was in sleeptouw van een bijster interessante New Yorker, die iets ouder en veel wijzer was dan ik. Wij struinden binnen, backpackers van vier en zes maanden respectievelijk en op het moment dat we wilden bestellen, klonk een stem achter ons in onvervalst Australisch: “Don’t even THINK about ordering”. Heel filmisch. De beveiliging zette ons eruit vanwege onze erbarmelijke uiterlijk. Korte broek mocht, T-shirt mocht, maar het moest wel heel en schoon zijn. Helaas. Het casinobezoek had nog geen kwartier geduurd. We zijn die nacht uiteindelijk ergens in een duistere bar  twee hoog achter beland, met rode verlichting en plakkende banken. En veel te veel bier.

Hoe anders was het gister.

Nuchter

Gister was het Hartjesdag op de Zeedijk alhier: het straatfeest waar mannen zich als vrouwen verkleden en andersom, terwijl operazangers uit het raam kwelen (zie foto’s). Het regende dus weer holebi’s en trafa’s in de stad. En operazangers. Met vriendin M. afgesproken in de buurt van onze favokroeg ernstig bij te kletsen na haar vakantie, onder het genot van veel te veel glazen rosé. Helaas.

Na een intensieve serie akelige ingrepen aan mijn mond (krabbertjes, haakjes, verdovingsspuiten), vertrok ik vorige week bij de mondhygiëniste met 2 soorten ragertjes, tandgel, luxe tandpasta, 2 soorten mondwater en 2 soorten antibiotica. De rest van mijn leven mag ik twee keer per dag poetsen, ragen en spoelen. Naast de gewone amoxicilline kreeg ik ook een exotischer antibioticum waar ik be-slist-geen-al-co-hol-bij-mocht-drin-ken!!! De uitroeptekens en nadrukkelijke streepjes kwamen van zowel mondhygiëniste als apothekeresse.