Ook ik heb iets met Randstad

Mijn eerste uitzendbaantje was via Randstad. Het was 1984 en het uitzendbureau betaalde nog contant uit. Het kantoor zat op het Stadhuisplein in Rotterdam, vlakbij de Bijenkorf, die (toen al) op de begane grond ontzettend lekkere chocola verkocht. Mijn moeder werkte later bij ze als intercedent. Als freelancer schreef ik via _vdbj voor hun personeelsblad Blauw. En nu dan voor NRC. Ik had best mee kunnen doen in hun advertentiecampagne van 2010.

Image

Prof.dr. Lubotsky: taalkundig speurneus

lubotskyEen kantoor aan de universiteit Leiden met kasten vol boeken in en over de meest exotische talen. Lubotsky is een man met wie je uren zou kunnen praten en het is altijd weer een lekkere puzzel om zoveel kennis terug te brengen tot de kern. Wat niet voorkomt in het interview, is het gesprek dat we hadden over de beweeglijkheid van de Nederlandse taal vanwege het ontbreken van een literair canon. “Het Engels van Shakespeare, het Italiaans van Dante, het Duits van Goethe: het Nederlands heeft niets vergelijkbaars.” Onze taal heeft geen dergelijk literair ijkpunt, waardoor hij vrij snel verandert en makkelijk andere invloeden opneemt. De een noemt dat taalverloedering, de ander taalverrijking. Een literair anker kan ook een molensteen worden in de ontwikkeling van moderne taal. Zo had ik het nog nooit bekeken. 

Freek Vonk: Nature Rulez

freekvonkEerlijk gezegd kende ik het mediafenomeen Freek Vonk niet zo goed als zou moeten, voor ik hem interviewde. De jonge man in T-shirt, spijkerbroek en blauwe zonnebril die me bij de universiteit verwelkomde was dan ook een blijde verrassing. Ik vond hem een charmante stuiterbal, zo’n man met wie je uren aan de bar kan hangen en dan nog zijn de anekdotes niet op. Maar dr. Vonk is natuurlijk ook een serieus bioloog en voor het omslagverhaal van Leidraad richten we daar de aandacht op.

Het glazen plafond bestaat nog steeds

thumbnail

Iedereen weet het: vrouwen in topposities zijn bitches. Ze hebben geen vriendinnen, geen gezin en een onderdanige partner. Zij verfoeien andere vrouwen die hun ambitie niet hebben. Iedereen weet ook: vrouwen in topposities zijn superwezens, die werk en huwelijk en kinderen combineren op een manier die slechts voor een enkeling is weggelegd. En mannen? Hoe doen die dat? Daar hebben we als Nederlandse samenleving eigenlijk geen uitgesproken mening over.

Continue reading